Sikh to play Canadian football

Sikh to play Canadian football
9 Jun 2008, 0229 hrs IST , Gur Kirpal Singh Ashk , TNN

http://timesofindia.indiatimes.com/Sikh_to_play_Canadian_football/rssarticleshow/3112162.cms

 

 

Navraj Singh Bassi PATIALA: Navraj Singh Bassi of Vancouver will be making history when he will take the field in the Canadian Football League with his patka on. The 6-foot-6-inch-tall Sikh footballer will play for Grey Cup champion Saskatchewan Roughriders. If he plays in his team's match against BC Lions on July 4, he will be the first Sikh to play football with a patka. Till now the headgear was considered a hindrance among Sikhs who wanted to play this game. Interestingly, Navraj's brother Pavan is a super heavyweight boxing champion and his father, Kulwinder Singh Bassi, supports Navraj's passion for the game. Kulwinder said, "We are very excited that he will be given an opportunity to showcase his talent and by the grace of God he will excel in the sport he has loved since he was a child." Talking about his team, Pavan said, "Saskatchewan coaches are really impressed with his abilities and Navraj is really enjoying the team atmosphere." Notably, Navraj has played on both sides of the ball as an offensive lineman as well as a defensive lineman but Saskatchewan, who are very excited to have him in their team, hope to use him on both the D-Line and as a blocking tight-end. Harbans Singh Jandali, former president of Ontario Sikh and Gurudwara Council told TOI from Toronto that Punjabis living in the area were very eagerly waiting for the match and a large number of them would be in Vancouver to cheer up Navraj. Navraj, who weighs 294 pounds, attended college at the University of Oregon. Despite receiving more than 40 offers for football scholarships, the North Delta Secondary School player chose to stay in the northwest to remain close to his family. He played a few seasons with the Oregon Ducks. A leading Punjabi broadcaster in Canada, Kuldeep Deepak, said with pride, "We have registered our community's presence on the football field also."

 

Stories from 1984 and Akal Takhat

Stories from 1984 and Akal Takhat

http://www.sikhnet.com/audio-video/stories-1984-and-akal-takhat

 

 

 

Het sikhisme en de sikhs

Sikhs

http://www.mo.be/index.php?id=151&no_cache=0&tx_uwnews_pi2%5Bart_id%5D=20477  

28 februari 2008 (MO) - Als het over interculturaliteit gaat, is er vaak weinig aandacht voor gesprekken over of tussen godsdiensten en levensbeschouwingen. Meestal wordt met name de islam simpelweg gezien als “een cultuur”, terwijl er in feite talloze culturen beïnvloed en gevormd zijn door de aanwezigheid van de islam.

Hetzelfde geldt uiteraard voor christendom en andere religies. Als het dan toch eens over interreligieuze dialoog gaat, dan beperkt het gesprek zich meestal tot de drie abrahamitische godsdiensten, jodendom, christendom en islam, alsof dat de enige tradities zijn die wat te vertellen hebben.

De benaming ‘godsdiensten van het boek’ is trouwens ook nogal exclusief tegenover andere religies die ook een boek als (geopenbaarde) centrale waarheid en pijler kennen. Een van de minst gekende religies mét een Boek (de Goeroe Granth Sahib) is wellicht het sikhisme, al kent iedereen wellicht hun tulband, hun rituele verbod op het knippen van haar, hun aanwezigheid in de Limburgse fruitpluk…

Lili Van Heers schreef daarom een vrij didactische inleiding op de geschiedenis, de leerstellige inhoud, de gebruiken en andere aspecten van het sikhisme. Van Heers zegt dat er 19 miljoen sikhs zijn in India, 500.000 in Groot-Brittannië, 225.000 in Canada, 100.000 in de VS, 50.000 in Maleisië en 20.000 in Singapore. Met een kleine maar behoorlijk zichtbare gemeenschap in Zuid-Limburg erbij is het dus zeker de moeite om meer over hun achtergrond te weten te komen. Al is dit boek vooral interessant voor wie in de feiten met sikhs te maken heeft en snel enkele aspecten van hun cultuur, traditie of godsdienst wil te weten komen.

Het sikhisme en de sikhs door Lili Van Heers is uitgegeven door de auteur zelf. 202 blzn.

Auteur: Gie Goris.

 

Sikhs - Feest Vaisakhi - 14 april - 07.04.08 (Belgium)

Sikhs – Feest Vaisakhi – 14 april 2008 (Belgium)

 

Je ziet hen soms in het straatbeeld. Vrouwen met kleurrijke gewaden, mannen met tulband. De SIKHS. Afkomstig uit het Noordindiase vijfstromenland Punjab en einde jaren tachtig als politieke vluchteling naar onze streken gekomen. Nu vaak als economische vluchteling. Op 14 april 2008 heeft hun groot feest plaats. Ik steek mijn licht op bij Lili Van Heers. (x)

 

Wereldwijd zijn er ongeveer 21 miljoen sikhs. De grote meerderheid, 16 miljoen, woont in het Indische Punjab, meer dan 1 miljoen in Groot-Brittanië en Noord-Amerika. De rest verspreid over de hele wereld. In België leven er ongeveer 5000 waarvan 2000 in de Zuid-Limburgse fruitstreek temidden van het golvende landschap zoals in Punjab. Ook in Nederland wonen sikhs. Zie prachtige beelden op www.sikhs.nl en www.gurdwarabrussel.org

 

Het SIKHISME werd gesticht door Goeroe Nanak. Hij werd geboren in 1469 in Talwandi in het huidige Pakistan. Vanaf zijn jeugd verzet zijn scherp verstand zich tegen zinloze rituelen, bijgeloof en dogma’s die in het Indiase subcontinent vaak doorgingen voor godsdienst. Tegen de achtergrond van hindoeïsme en islam ontvangt hij zijn Godsopenbaring: ‘Er is slechts één God en Hij is de waarheid, alom tegenwoordig, tijdloos en schepper van alles’. Goeroe Nanak en de negen goeroes na hem tonen een schitterend voorbeeld van spirituele levenswijze mét actieve deelname aan het maatschappelijk leven. Voor hen telt de ‘kern van het geloof’, niet de uiterlijkheden. De tiende en laatste goeroe hervormt op 14 april 1699 de doopceremonie en geeft met deze initiatieritus aan de sikhs een eigen identiteit. Kort voor zijn dood verordent hij dat het heilige boek, de Goeroe Granth Sahib, het uiteindelijke gezag is. Dit heilige boek wordt in ieder GURDWARA of sikhtempel bewaard en met dezelfde eerbied omringd als de gewijde hosties in het tabernakel in een katholieke kerk. Het is een uniek geschrift, bekend in de wereld der letteren.

 

Op Vaisakhi (14 april) vieren de sikhs dus de broederschap van gedoopten.  De gezamenlijke verjaardag van een volk. Aan elke tempel wordt de hoge vlaggenmast (Nishan Sahib) naar beneden gehaald, ceremonieel gewassen en met nieuwe doeken omwonden. Het is de gelegenheid zich te laten dopen. Kinderdoop bestaat niet. Het sikhisme is een persoonlijke religie. Ieder volgt het religieuze pad op ‘eigen tempo’. De sikh beslist zelf wanneer hij klaar is om deze stap te zetten. Gedoopte sikhs, mannen zowel als vrouwen, tonen aan de buitenwereld hun ‘fierheid’ zich sikh te noemen door het dragen van de vijf symbolen of K’s: kangha (houten kam), kara (stalen armband), kes (ongeknipt haar), kirpan (dolk) en kachha (losse onderbroek). Het ongeknipte haar wordt bij de mannen samen gehouden door de tulband. Rechters beslisten dat de kirpan, zo bot dat je er zelfs geen brood mee kan snijden, geen verboden wapen is, maar symbolisch een religieus voorwerp.

De intense geloofsovertuiging van sikhs en hun brede sociale bewogenheid kunnen diepe indruk maken. In de trein of aan de benzinepomp kan je een kleurig getooide sikh ontmoeten en met hem spontaan een interreligieuze geloofsuitwisseling beleven. Zonder terughoudendheid. Ze zijn blij over hun geloof te vertellen. ‘Hun’ fierheid gelovige sikh te zijn doet mij alvast nadenken over ‘mijn’ relatie tot Jezus van Nazareth. Is het niet een uitdaging ook ‘óns tempo’ te vinden op ‘ónze religieuze weg’? Een uitdaging om ‘bewuster’ op zoek te blijven naar de ‘kern van het geloof’ en daarin tijd en energie te investeren? En om ons misschien te laten verrijken door zinvolle religieuze symbolen? Het doet nadenken. Ondertussen verheug ik me op een volgend contact met hen.

 

(x) : Lili Van Heers ‘Het sikhisme en de sikhs’, uitgegeven in eigen beheer, te verkrijgen in de Standaard Boekhandels of bij de auteur (lili.van.heers@telenet.be).

 

Bernard Delhaise                                                                                                              07.04.08

 

Sikhs zondag zingend door Amsterdam

 

Sikhs zondag zingend door Amsterdam

Zaterdag 05 april 2008 | Seda Önce    

http://www.wereldjournalisten.nl/artikel/2008/04/05/sikhs_vieren_vaisakh/

 

Sikhs in Nederland vieren zondag de fundamentele gelijkheid van alle mensen. Een optocht door Amsterdam vormt de opmaat naar het Vaisakh-feest op 14 april.

Sikhs zijn aanhangers van een religieuze stroming uit India, de meesten zijn dan ook van Indiase komaf. De mannen dragen een tulband, de Dastaar. Sikhs over de hele wereld vieren op 14 april het Vaisakh-feest. Op die dag vieren ze het ontstaan van de Khalsa, een collectief van geïnitieerde Sikhs. De feestdag staat voor fundamentele gelijkheid van alle mensen. De ongeveer 10.000 zielen tellende Sikh-gemeenschap in Nederland viert deze feestdag met een optocht door Amsterdam op 6 april. 

De optocht is niet alleen voorbehouden aan Sikhs. Woordvoerder Vikram pal Singh van de Sikh Society Nederland benadrukt dat iedereen is uitgenodigd; het is immers een dag waarop gelijkheid wordt gevierd. Tijdens de optocht worden er lofliederen gezongen en worden fruit, snacks en drank uitgedeeld.  

De kleine Sikhgemeenschap in Nederland viert op 14 april Vaisakh in het gebedshuis, waar zij zingen, mediteren en samen eten. Het gebedshuis vormt een belangrijke ontmoetingsplaats voor Sikhs.

Woordvoerder Singh van de Sikh Society verteld dat in Nederland veel onwetendheid bestaat over de Sikhs. Door de tulband die hij draagt bijvoorbeeld, wordt hij vaak geassocieerd met de Taliban. “Wij treden niet expliciet naar buiten met ons geloof. Wij houden ons niet bezig met het bekeren van mensen, ons geloof blijft binnen de muren van ons gebedshuis. We zijn een kleine gemeenschap die intern haar geloof beleeft. Net als in India, is iedereen welkom in onze gebedshuizen. Elke maand hebben wij ongeveer duizend Nederlandse bezoekers. We organiseren rondleidingen voor kinderen en landelijk werken we samen met andere minderhedenorganisaties; zo proberen wij ons steentje bij te dragen aan het kweken van begrip tussen verschillende bevolkingsgroepen in Nederland.”

De meeste Sikhs in Nederland wonen in Amsterdam, Rotterdam en Den Haag. Een klein aantal Sikhs kwam in Nederland terecht in de jaren ’70. De meeste Sikhs vestigden zich in Nederland in de jaren ’80: toen in de Indiase deelstaat Punjab in 1984 onlusten uitbraken en Sikhs mikpunt van geweld werden, zagen zij zich gedwongen te vluchten.

De groeiende vraag naar goed opgeleid personeel in de IT-sector in Nederland zorgde voor de derde stroom Sikhs in de jaren ‘90 naar Nederland. Woordvoerder Singh van de Sikh Society verklaart dit vanuit het Sikh-geloof: ”In de jaren ’90 zijn veel Indiase Sikh-jongeren geworven door de IT-sector in Nederland, vanwege hun goede opleiding. Je nuttig maken voor de maatschappij is van fundamenteel belang in het Sikhisme. Opleiding vormt daarbij een belangrijk onderdeel. Onze kinderen zijn veelal hoogopgeleid, hangjongeren zul je bij ons niet tegenkomen.”

De Vaisakh-optocht op zondag 6 april begint om 10.30 uur en eindigt om 15.30 in Amsterdam.

meer Binnenland »

Bron: Wereldjournalisten

 

 

Persbericht: De Nederlandse Sikh gemeenschap viert op 06 april 2008 V(B)aisakhi middles processie

Voor meer informatie neem contact op met: Sikh Society, Netherlands. tel.nr. 06-22157488 en/of SikhsInHolland@gmail.com

 

Wij zijn zeer verheugd u uit te nodigen voor ons jaarlijkse optocht 'nagar kirtan'. Deze processie houden wij jaarlijks voor de feestdag 'vaisakhi' . Op deze dag waren de panj pyare ( 5 geliefden ) gedoopt door de 10de guru, Guru Gobind Singh ji, de Khalsa was ontstaan. De Khalsa is de naam van een collectief van geïnitieerde Sikhs. Zij wijden hun leven aan het leven naar de hoge standaarden die door de Guru zijn gesteld.Het is en viering van de eenheid van humaniteit. Dus, Vaisakhi is een feest voor de mensheid. Het is een periode om Gods liefde en vertrouwen in ons mensen te herdenken.Er zijn zo veel verschillende landen,culturen,religies,geloven op de aarde, zij maken allen deel uit de creatie van God.

 

Er wonen ongeveer 10,000 sikhs in Nederland op die dag verwachten wij ongeveer 1200 mensen.

Tijdens de optocht wordt heilige lofzang gezongen en gratis snacks, fruit en dranken uitgedeeld.

Iedereen kan deelnemen aan de optocht.

 

Deze feestelijke gebeurtenis zal plaatsvinden op zondag 06 april 2008 van 10.00 uur tot 15.30 uur in Amsterdam.

 

De route die gelopen zal worden is als volgt: (beginpunt) Schakelstraat 21, Transformatorweg, Contactweg – Sloterdijksweg, Molenwerf,
Admiraal de ruiterweg, De Clerqstraat, Bilderdijkstraat, Frederik
Hendrikstraat, Nassaukade, Westerpark (rust punt), Spaarendammerstraat,
Spaarendammerdijk, Transformatorweg, Schakelstraat.

Media Contact Personen        : Vikram pal Singh  06 22 15 74 88

                                                   : Sukhchain Singh 06 53 36 00 68

                                   

Guru Nanak Gurudwara Sahib
Schakelstraat 21
1014 AW Amsterdam
Mail       : Amsterdamgurudwara@yahoo.com

Sikh Society, Netherlands
Mail       : SikhsInHolland@gmail.com

 

PS:  Voor meer achtergrondsinformatie over Vaisakhi en Het Sikhism zie onze webpagina: WWW.SIKHS.NL

 

 

 

EEN PAD DAT OPEN STAAT VOOR IDEREEN !!!

Naar het buitenland gaan, is ook over de drempels in je hoofd stappen

“Naar het buitenland gaan, is ook over de drempels in je hoofd stappen” 13 maart 2008 -

‘Ondernemend’ is een label dat prima past op Chattarbir Singh. De 26-jarige Indiase promovendus (bij Scheikundige Technologie) deed zijn masteropleiding in Eindhoven, speelt cricket bij PSV Tegenbosch en introduceerde deze sport op het sportcentrum. En hij is bestuurslid van een pas opgericht platform voor nieuwkomers uit India. In de eerste maanden na zijn aankomst in Nederland, in 2004, zag het plaatje er minder florissant uit. “Toen ben ik er achter gekomen wat ‘alleen zijn’ echt inhoudt.” Vergis je niet: het verhaal van Chattarbir Singh is geen ‘tear jerker’. Als je de positief ingestelde Indiër nu vraagt wat er precies allemaal mis was toen hij naar Nederland kwam, dan kan hij de details daarover niet meer oplepelen. Wel weet hij nog dat het een donkere periode was. “Ik ben een sociaal mens en wil mezelf niet opsluiten in een kamer. Toch moest ik precies dat doen in het begin hier.”
Want hoe kom je in contact met mensen, als je je handen vol hebt aan alles dat je moet regelen, als je niet weet waar je lotgenoten kunt vinden, en je niet weet hoe je in een totaal andere cultuur contact maakt? “Het was in het begin erg moeilijk om iemand aan te spreken. Ik weet dat ik er anders uitzie met mijn tulband. En ik wist niet hoe ik me precies moest gedragen om mensen niet te beledigen. Dus wat is dan het veiligste? Niks doen, je stil houden.”
Nederlanders zijn anders dan Indiërs. Toch was dat precies wat hem op het spoor zette naar Nederland, tijdens zijn bachelorstage op een DSM-fabriek in India. Singh: “Daar kwam ik in aanraking met Nederlanders. Ik was blij met de vrijheid die ik kreeg bij mijn onderzoek. Ze moedigden me aan om mijn eigen richting te volgen. Toen dacht ik: waarom niet naar Nederland?”
De beslissing om uiteindelijk ook echt een masteropleiding te gaan doen in Nederland, was een zware. Singh zet zijn bril af om het uit te leggen. “In India leef je samen met je familie. Vooral het avondeten; dat is het belangrijkste moment van de dag. En ik was de eerste van de familie die voor langere tijd het land uitging.” Daar kwam bij dat Europa in die periode ‘buitenlanders’ steeds meer de rug toekeerde. In Frankrijk wilde men tulbanden verbieden - wat als ze dat ook in Nederland zouden doen? “Dan gooien ze me straks misschien van de universiteit”, dacht hij.
Maar hij ging toch. “Naar het buitenland gaan, is ook een beetje over de drempels in je hoofd heen stappen”, zo kijkt hij terug op de keuze. Het lijkt erop alsof hij daarmee de weg heeft bereid voor anderen. Enkele neven van Singh zijn intussen ook buiten India gaan studeren.
Overigens zouden volgens Singh veel meer buitenlandse studenten naar Nederland komen als het makkelijker was om hier aan een werkvergunning te komen. Dan zouden studenten hun studie zelf kunnen bekostigen, in plaats van - zoals Singh - noodgedwongen een lening op te nemen. Nu kiezen veel Indiërs ervoor om bijvoorbeeld naar de VS te gaan, waar ze wel kunnen werken en alleen de beginperiode met een lening moeten overbruggen, vertelt de ST-promovendus.
Singhs eenzaamheid duurt geen jaren. “Ik heb een steile leercurve gehad”, zegt hij over de beginperiode in Nederland. Vooral op het moment dat het cricketseizoen begin 2005 weer van start gaat, en hij meer contacten opdoet bij PSV Tegenbosch - waar hij in een team met zeven TU/e’ers speelt - komt hij sociaal weer tot leven.
Cricket is dé sport in India. Singh speelt het al zolang als hij zich kan herinneren. En hij wil de Eindhovense student aan het cricketen krijgen. Want, heeft hij geconstateerd, er zijn genoeg Nederlandse cricketclubs, bijvoorbeeld in Haarlem, Den Haag en Amsterdam. Maar niet in het zuiden van het land. “We hebben alles op het Sportcentrum. Cricket was het enige dat ontbrak.” Daarom nam hij medio vorig jaar het initiatief om cricket te introduceren op de campus. Van een studentenclub durft hij nog niet hardop te dagdromen, maar “dat zou geweldig zijn”, zegt hij met een grote glimlach.
Singh heeft zijn draai in Nederland gevonden. Direct na zijn promotie teruggaan naar India is geen vanzelfsprekendheid meer. “Uiteindelijk ga ik wel terug. Maar ik wil eerst relevante werkervaring opdoen hier.”./.

“Going abroad also means crossing the boundaries in your own mind”

"Going abroad also means crossing the boundaries in your own mind"

13 maart 2008 - http://www.tue.nl/cursor/internet/jaargang50/cursor24/news/news.php?page=e1   'Enterprising' is a label that fits Chattarbir Singh to a T. The 26-year-old Indian PhD candidate (at the department of Chemical Engineering and Chemistry) followed his Master training in Eindhoven, plays cricket at PSV Tegenbosch and introduced this sport at the Students Sports Center. And he is an executive member of a platform set up recently for newcomers from India. In the first few months after his arrival in the Netherlands, in 2004, things did not look that bright, though. "Then, for the first time, I really felt the meaning of 'being alone'."

Make no mistake: the story of Chattarbir Singh is not a tear-jerker. If you ask this positive-minded Indian now what exactly was wrong with everything when he came to the Netherlands, he is having trouble dishing out the details. He does remember that it was a dark period. "I'm an outgoing person", says the Indian, "I don't want to lock myself up into a room. And yet that was precisely what I had to do here in the beginning." For how do you get in touch with people, if you have got your hands full with everything that you need to take care of, if you do not know where to find companions in adversity, and you have no idea how to make contacts in another culture? "It was very difficult to approach anyone initially. I look very different. And I did not know how to behave in order to avoid offending people. So what is your safest option then? Sit still, do nothing." The Dutch are different from the Indians. And yet it was precisely this fact that put him on the track towards the Netherlands, during his Bachelor internship at a DSM factory in India. Singh: "That's how I got into contact with Dutch people. I was quite happy with the freedom I had doing my research there. And they were quite supportive about pursuing my own ideas. So I thought: why not the Netherlands?" Family It was very hard to actually take the decision to go and follow a Master program in the Netherlands. Singh takes off his spectacles to explain this. "In India, traditionally you live together with your family. At supper in particular, which is the most important moment of the day. And I was the first one of the family to go abroad for a longer period of time." Moreover, at that time Europe was turning its back on 'foreigners' more and more. In France people wanted to prohibit turbans - what if they should do so in the Netherlands as well? "Maybe they'll kick me out of university", he thought. Still, he went. "Going abroad, is also like crossing the boundaries in your own mind", is how he looks back on his choice. It seems as if by doing so he has paved the way for others: some of Singh's nephews have meanwhile taken up studies outside India also. For that matter, Singh suspects that far greater number of foreign students would come to the Netherlands if it was easier to obtain a work permit here. In that case students would be able to pay for their studies themselves, instead of - like Singh - being forced to take out loans. Now many Indians decide to go to the USA, for instance, where they are allowed to work and only need to bridge the initial period with a loan, says the PhD candidate. Cricket Singh's loneliness did not last for years. "I had a steep learning curve", he explains, when talking about his first few months in the Netherlands. Especially by the time when the cricket season begins again early in 2005, and he makes contact with more people at PSV Tegenbosch - where he plays in a team starring seven students and employees from TU/e - his social life starts picking up again. Cricket is the sport in India, and Singh has played it for as long as he can remember. Also, he wants to get Eindhoven students to take up cricket too. Indeed, he has found out that there are plenty of Dutch cricket clubs, for instance in Haarlem, The Hague and Amsterdam, but not in the southern part of the country. "We have everything at the Sports Center. Cricket was the only thing missing." That is why during the summer of last year he took the initiative to introduce cricket on campus. He is not hopefully daydreaming about a student club yet, but there is a big smile on his face when he admits "that would be fantastic". Singh has found his feet in the Netherlands. It is no longer a matter of course to return to India straight away after having obtained his PhD. "I will return eventually, but first I want to gather relevant work experience here."./.

“How Europe is Indebted to the Sikhs”

Friday, January 18, 2008, Chandigarh, India
SGPC chief honours NRI: Bhupinder Singh Holland of Netherlands was honored by Avtar Singh, president, Shiromani Gurdwara Prabandhak Committee at the Golden Temple for his book “How Europe is Indebted to the Sikhs”. Holland said as the Sikhs had made tremendous contribution in the World War I and II it was necessary to bring out the significant role of the community in the two wars.